Ehh

Uzun zaman oldu...

Ama ben bu yazmadığım süre içerisinde zamanla ilgili bir halt anlayamadım.
Çok çabuk geçiyor zaman.

İş-güç kısmı dışında zaman zaman saçma aksiyonlar yarattığım olsa da (başı boş bırakılmaya gelmiyorum, hemen bir şeylere sokuyorum kendimi) genel olarak aksiyonlar iş tarafındaydı.

Bu arada neler mi oldu?

- Stok analizi yapmak üzere bayiimin deposuna girdiğimde "Yanık kokusu geliyor" cümlesini bitiremeden alarmlar çalmaya başladı, "Yan tarafta mazot var, koşun dışarı" seslerinin ardından itfaiye sesleri duyuldu...

- Kısaca MKM denilen güzide mahalleye gittiğimde protesto eylemi nedeniyle 12-2 arası bayiilerin kapalı olduğunu gördüm. Altımdaki arabanın Amerikan firması arabası olduğu belli olduğu için protesto ettikleri şey nedeniyle vınlama ihtiyacı duyarak arazi oldum

- Yollarda bolca kayboldum. Bazen şansa kaybolduğum yerler de benim bölgem olduğu için rut planımı değiştirip aslında daha sonra gideceğim bayiileri erkene almış oldum

- Şirket pikniği düzenledik, piknik komitesindeki 5 kişiden biriydim. Piknik günü yağmur yağdı.

- Yürüme rutu yaptığım işlek bir cadde var, işe başladığım 2 aylık süre içerisinde oraya 3 kere gittim ve üçünde de üzerime yağmur yağdı.

- Bugün ilk kazamı yapıp tutanak tutturdum. Polislerin gelmesi 2-3 saat sürüyormuş! İlk kazam sonrası araba kullanmak çok gerginlik yarattı. (Stresten geriye kaydırıp bir de arkadakine takıyordum az kalsın.)

- Yokuşta paralel parkı beceremeyip şirketten o bölgede çalışan diğer arkadaşa rica ettiğim bile oldu... (Ne kadar rezilim ya!)

- Kış geliyor, her yer yağmur çamur; okullar açılıyor... Trafik gözümde büyüdükçe büyüyor... Zaten acemi şoförüm, artık bu yoğunlukta park yeri falan da bulamam, saçmalar dururum.

- Okul zamanı eğlencenin dibine vuran biri olarak şirkete geldiğimden beri kendimi çok asosyal hissediyorum. Normalde sürekli gülen, ona buna sataşıp çenesi durmayan biri olarak ekip odamızda nasıl sus pus soğuk bir insan olabiliyorum anlamış değilim. Bir şekilde rahat değilim, kendim gibi davranamıyorum.

- Hala rut mut tamamlanmadı. Hedefleri nasıl tutturacağım, gitmem gereken bayiileri nasıl bitireceğim bilmiyorum. Her cumartesi sahada olacağım gibi görünüyor.

- İşte bayiiler ve rakip firmanın çok sıkıştırdığı durumlar oluyor. Bizi tercih etmelerini sağlamak için onlardan önce kendimi inandırmam gerek bizi seçerek daha karlı olacaklarına dair. Ama bazen teklifler arası öyle uçurumlar oluyor ki kendim bile inanamıyorum ki adamı inandırayım...

Anlattıklarımdan da anlaşılacağı üzere hayatım çok da iyi gitmeyen bir iş çerçevesine oturdu. İyi gitmesi için daha çok öğrenmem, olaya hakim olmam gerek. Yaptığı her işin en iyisini yapmak isteyen biri olduğum için kendimi yetersiz hissettiğimde çok huzursuz oluyorum.

Sıkılmışım ben belli ki.
Beklediğimden erken oldu.
Ama geçicidir...
Her şeye alışılıyor.